Over mij

Lise van Rheenen, geboren in 1950 in Amsterdam, was een creatief kind. Daar werd echter in die tijd niet veel aandacht aan besteed. Zij danste graag en wilde eigenlijk naar de toneelschool, wat door haar ouders niet toegestaan werd.  Na de nodige omzwervingen kwam ze naar Nijmegen om de opleiding Cultureel-  en Vormingswerk  te gaan doen op de ‘Kopse Hof’. In het bijzonder, zo zegt ze, vanwege de creatieve vakken die daar gegeven werden en haar interesse in mensen.

 

Na haar afstuderen in 1980 bleek er geen werk te zijn op dit gebied en zo is zij in het ‘alternatieve circuit’ terecht gekomen door vele cursussen en opleidingen te volgen. In 1986 is zij haar eigen praktijk als spiritueel genezer gestart en vanaf 1992 is zij t’ai chi les gaan geven op het Han Fortman centrum en op andere plaatsen. Tevens heeft zij massages en kuurbehandelingen gegeven op het Sanadome, activiteitenbegeleiding op de dagopvang voor ouderen en heeft zij een aantal jaren als vrijwilligster met dementerende ouderen gewerkt. Ook is zij kort met boetseren en beeldhouwen bezig geweest.

 

In 2008 is zij tijdens een vakantie op Aruba in aanraking gekomen met schilderen en dit bleek een echte passie voor haar te zijn. Zij heeft daar gedurende een maand twee maal per week les gekregen van Agiolina Henriquez.

 

Thuisgekomen is zij verder gegaan met schilderen. Lise: “Ik ontving een prachtige foto van cactussen, gemaakt op Aruba. Dat leek mij wel wat, in het bijzonder vanwege de kleuren. Ik ben er maanden mee bezig geweest. Het werd wel mooi, maar mijn plezier in het schilderen verdween totaal. Het werd meer een opgave dan wat anders. Uiteindelijk ben ik er mee gestopt. Ik heb het nu de titel “Unfinished” gegeven, omdat het nog niet “af” is.  Maar ja, wat is af?? Nu ben ik er blij mee, het laat gewoon zien hoe het was.”

 

In januari 2009, is Lise op les gegaan bij Door van Aar, op de Lindenberg, Huis der Kunsten, in Nijmegen.  Hier is haar plezier in schilderen weer terug gekomen.

Ook  begon zij meer interesse te krijgen in het bezoeken van musea. Voordat zij schilderde zeiden de oude meesters haar weinig en met moderne en abstracte kunst had ze ook niet zo veel. Lise: “Ik keek naar abstracte kunst met ogen van ‘dat kan mijn kleine broertje ook!’ maar daar ben ik overigens volledig van teruggekomen.”

Inmiddels is zij dol op schilders als Wim Oepts en Alexei von Jawlensky.  In het bijzonder door hun kleur gebruik en vrije manier van schilderen.

Ook het gedicht van K. Schippers: De Ontdekking  ‘Als je goed om je heen kijkt zie je dat alles gekleurd is.’ leeft voor haar. Lise: “Sinds ik schilder en beter kijk zie ik veel meer kleur.”

In september 2011 is zij op les gegaan bij Bart Elfrink en is zij voornamelijk bezig geweest met het maken van portretten. Nu stimuleert Bart haar om wat vrijer te gaan schilderen door wat meer te gaan abstraheren. Het begin is gemaakt. Lise: “Dit is mijn nieuwe uitdaging voor de komende tijd. Het voelt nu wel een beetje alsof ik opnieuw moet beginnen en ik met twee linker handen sta. Ik schilder nu ook letterlijk af en toe linkshandig.

Het voelt bij het schilderen als een overgang van de verbinding tussen ogen, denken en hand, die er nu is, naar de verbinding tussen ogen, ‘denken’ via het hart en hand.”